• Κατερίνα Παπασταματίου

Θρησκευτική κατάνυξη στον εορτασμό της Ζωοδόχου Πηγής


Με λαμπρότητα, όχι όμως όπως παλιά λόγω των περιορισμών για την αποφυγή διάδοσης του Covid 19, κορυφώθηκε ο εορτασμός της Ζωοδόχου Πηγής.

Παραμονή του εορτασμού πραγματοποιήθηκε εσπερινός στα προπύλαια του ΙΝ Αγ. Βλασίου, ενώ ανήμερα η θεία λειτουργία Χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιλίου Αχαρνών και Πετρουπόλεως κκ Αθηναγόρα. Στον εορτασμό παρευρέθηκε σύσσωμη η Δημοτική Αρχή με επικεφαλής τον Δήμαρχο Αχαρνών Σπύρο Βρεττό, Αντιδημάρχους και Προέδρους. Την σεπτή εικόνα πλαισίωσαν αγόρια και κορίτσια του Λυκείου Ελληνίδων Αχαρνών με παραδοσιακές μενιδιατικες φορεσιές.

Η κεντρική πλατεία των Αχαρνών φόρεσε τα καλά της, σημαιοστολίστηκε ωστόσο το παραδοσιακό πανηγύρι με τα τραγούδια, τους χορούς, τις παρέες που συγκεντρώνονταν για ώρες διασκεδάζοντας, αλλά και οι πάγκοι των μικροπωλητών είναι τα χαρακτηρίστηκα που και φέτος δεν καταφέραμε να απολαύσουμε. Ευχόμαστε ολόψυχα του χρόνου οι Αχαρνές αλλά και όλη η Ελλάδα να γιορτάζει ξανά απελευθερωμένη από τα δεσμά του Covid.






ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ


To πανηγύρι της Ζωοδόχου Πηγής γιορταζόταν μέχρι το 1898 στο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής στον Κατζανά στους πρόποδες της Πάρνηθας. Οι πρόκριτοι τον Αχαρνών το 1898 αποφάσισαν να μεταφέρουν το πανηγύρι από τον εξοχικό Κατζανά στην κεντρική πλατεία και στον υπό κατασκευή τότε Ιερό Ναό του Αγίου Βλασίου.



Το 1900 που εγκαινιάστηκε ο Ιερός Ναός του Αγίου Βλασίου, το πανηγύρι της Ζωοδόχου Πηγής έγινε περίλαμπρο και έκτοτε καθιερώθηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια της Αττικής.

Ο εορτασμός ανέκαθεν περιελάμβανε τη λιτάνευση της ιεράς εικόνας, χορό φουστανελάδων και γριζοφόρων, στρατιωτικές μπάντες και λαϊκές ορχήστρες, καύση βεγγαλικών και πυροτεχνημάτων και γλέντι με ψητά αρνιά και τοπική ρετσίνα.

Η πλατεία και οι πέριξ δρόμοι ήταν διακοσμημένοι με μύρτα και δάφνες και οι επισκέπτες κατέφθαναν στο Μενίδι κατά χιλιάδες, με κάθε μέσο: με έκτακτα τρένα, σούστες, κάρα, άμαξες, άλογα, ακόμα και με τα πόδια (για παράδειγμα, στο πανηγύρι του 1904 ο σιδηρόδρομος έκοψε 4.000 εισιτήρια, οι επιβάτες στέκονταν όρθιοι, προστεθήκαν επιπλέον βαγόνια και αμαξοστοιχίες και κάθε συρμός εσύρετο από δύο μηχανές).

Σε κάθε σπίτι φιλοξενούνταν γνωστοί και φίλοι από την Αθήνα και από τα χωριά της Αττικής, κάνοντας τις εφημερίδες της εποχής να γράφουν για την περιποίηση των Μενιδιατών και για τη φιλοξενία: «…οι οποίοι σε άρπαζαν ακόμα και από τα χωράφια για να σε φιλοξενήσουν…».

Σε πολλούς από τους λαμπρούς εορτασμούς της Ζωοδόχου Πηγής χοροστατούσε ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος και σε κάποιους από αυτούς τους εορτασμούς χοροστάτησε ακόμη και ο μετέπειτα Άγιος Νεκτάριος της Αιγίνης!

Το μεγάλο πανηγύρι εορτάζεται την ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής, την Παρασκευή του Πάσχα, μία εβδομάδα μετά τη Μεγάλη Παρασκευή.

Το πανηγύρι γίνεται ανελλιπώς, εκτός του έτους 1913 λόγω του ελληνοτουρκικού πολέμου, και των ετών 1941, 1942, 1943 και 1944 λόγω της γερμανικής κατοχής